I żyli długo i szczęśliwie… ale czy na pewno?

Dzisiaj będzie mroczno i tragicznie. Kataklizm konkretny. Puszka Pandory (czy tam z Pandorą, jak kto woli). Nieszczęście i koszmar w jednym. Ponieważ jestem żoną już od 5 lat.

Tak, przez 5 lat unieszczęśliwiam jakiegoś nieszczęśnika, a w zasadzie trochę dłużej, bo my tak mało po chrześcijańsku.

Ale spokojnie. Nieszczęśnik nie czuje się nieszczęśnikiem i chyba podobają mu się wyprasowane koszule i obiadek raz na jakiś czas. Czy związek polega tylko na tym? Nie!

Małżeństwo to coś więcej. To nieustanna walka. Walka o lepsze jutro i o wspólne jutro, bo nigdy nie jest tak, że po ślubie to już kochamy się na zabój do końca życia. To by było za proste. Są wzloty i upadki. Radości i smutki.

5 lat temu założyłam krótką (nie aż tak krótką), białą sukienkę i granatowe szpilki, które mam do dzisiaj i poszłam do kościoła. Od tej pory zaczęłam się posługiwać innym nazwiskiem. Co więcej się zmieniło? Niewiele. Bo ślub w sumie nie zmienia niczego, jeśli się współmałżonka dobrze znało przed podpisaniem papierka. Może tylko odrobinę trudniej się rozstać. I dobrze, bo wtedy można się dwa razy zastanowić, czy jakaś głupota jest warta rozstania. Stawka podbija się jeszcze bardziej, gdy pojawia się dziecko.

Czy ślub był najważniejszym dniem mojego życia? Zdecydowanie nie! To był normalny dzień, który przeżyłam w białej sukience (a normalnie bieli raczej nie noszę). Ważniejszym dniem był dla mnie chyba dzień, w którym złożyłam dokumenty na studia i się na nie dostałam. Bez tego nie byłoby teraz naszego związku i naszego Smoka. A ślub był tylko naturalną koleją rzeczy.

Przetrwaliśmy razem wiele trudnych chwil i pewnie wiele jeszcze przed nami. Narodziny dziecka to bardzo duże wyzwanie dla młodych ludzi. Wtedy dopiero w życiu zmienia się wszystko. Dla wielu małżeństw jest to często początek końca. Dopiero wtedy poznajemy się od zupełnie innej strony. Dopiero wtedy drobne problemy zaczynają urastać do rangi niemalże największych katastrof na świecie. To trzeba przetrwać i dogadać się ze sobą. Sama miłość tutaj niewiele zdziała. Bo można kogoś kochać, ale nie móc znieść wiecznie porozrzucanych skarpetek po domu. I tego, że zamiast wstać w nocy do dziecka, śpi w najlepsze.

Jaka jest recepta na szczęście? Nie wiem. Zapytaj mnie za kilkadziesiąt lat, gdy będę stała nad grobem. Bo szczęście jest dla każdego inne i na każdym etapie życia oznacza co innego. Teraz szczęściem dla mnie jest rodzina. To, że jesteśmy razem i że jesteśmy zdrowi.

Chciałabym za trzydzieści lat powiedzieć, że od trzydziestu pięciu lat nic się nadal nie zmieniło. Chociaż może wtedy będziemy bardziej wyspani, bo dzieci będą już dorosłe. I na pewno wreszcie uczcimy naszą rocznicę, bo od pięciu lat nam się to jeszcze nie udało.

Tedi

*Zdjęcie pobrałam z Pixabay.

Jeśli spodobał Ci się ten tekst, nie zapomnij skomentować i podzielić się nim z innymi :-).

Olga Vitoš

Nie potrafię usiedzieć na jednym miejscu. Ciągle muszę coś roboć. Jestem mamą, doulą i kobietą, która uwielbia działać. Wspieram kobiety w okresie okołoporodowym a także po stracie dziecka. Prowadzę warsztaty dla kobiet w ciąży i dla rodziców. Jestem prezesem Fundacji Kocham Zapinam, dzięki której promuję bezpieczne przewożenie dzieci w samochodach. Maluję, tłumaczę z języka czeskiego oraz tworzę książki dla dzieci. Jestem także jednym z twórców akcji #MaluchyNaBrzuchy.

4 myśli na temat “I żyli długo i szczęśliwie… ale czy na pewno?

  • 11 września, 2015 o 4:00 pm
    Permalink

    Hm, u mnie się pozmieniało – wspólne mieszkanie, zaraz potem ciąża i Junior. Ślub w moim wypadku zmienił dużo, ale już samo pojawienie się dziecka zmieniło wszystko o kolejne 180 stopni 🙂

    Odpowiedz
    • 11 września, 2015 o 10:36 pm
      Permalink

      U każdego jest zawsze trochę inaczej. Nasz Smok pojawił się 3 lata po ślubie 🙂

      Odpowiedz
  • 6 października, 2015 o 5:31 pm
    Permalink

    Nie wiem, oże ja jestem starej daty i już nie pasuję do dzisiejszych czasów, ale ślub dla mnie to nie papierek ale przysięga. Taka autentyczna i najważniejsze że dobrowolna. Bo przecież nikt nikogo do niczego nie zmusza a jeśli coś mówią to mówię. Może ja miałam szczęście i trafiłam na tego właściwego faceta ale wiele lat z nim jestem ale jakoś na złamanie danego słowa nie miałam ochoty. Zawsze mi się wydawało, że trzeba w życiu być konsekwentnym. Nie można być żoną na chwilę, mamą czasowo czy córką na próbę. Tyle.

    Odpowiedz
    • 6 października, 2015 o 10:00 pm
      Permalink

      Ile ludzi, tyle podejść do życia 😀
      Akurat dla mnie ślub nie jest potrzebny aby była przysięga.

      Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *