Tak to było 7 lat temu…

Posted on Posted in Strefa kobiety

Niedawno był przyjemny sierpniowy wieczór, tak jak mógł być przyjemny, gdy pogoda ostatnio nam niezłe figle płata. Dzieci udało nam się położyć o rozumnej porze, co nie zdarza się ostatnio często. Młodszy ma różne wybryki, a jednym z nich jest zabawianie siebie i rodziców prawie do 22… Nie tak to sobie wyobrażałam. Ale tego wieczoru oba brzdące poszły spać mniej więcej o 20. Hulaj duszo, piekła nie ma! M siedział, jak zwykle zamyślony przy swoim komputerze. Ja ogarniałam bieżące sprawy firmy, chociaż zawsze tak bywa, że jak wieczorem mam dużo wolnego czasu, to z tej radości nie wiem, za co się zabrać.

Tak sobie siedziałam i nagle przyszło mi do głowy coś bardzo ważnego.

Ja do M: Kochanie, czy ty wiesz, że za dwa tygodnie mamy rocznicę.

M (zamyślony): hmmm

Ja: Czy słyszysz, co mówię? Rocznica!

M: Tak, słyszę. Mamy piątą rocznicę.

Ja: Słucham? Którą rocznicę?

M: No… tego… rocznicę ślubu.

Ja: To ile lat jesteśmy już po ślubie?

M: Pięć?

M do dat, rocznic i tego typu spraw nie ma głowy. Ja muszę przyznać, że sama też nie zawracam sobie tym głowy, ale akurat dwa tygodnie temu zobaczyłam u innej blogerki wpis o rocznicy ślubu i sobie przypomniałam ;-).

A jak to było te 7 lat temu?

Nie, nie było bajecznie i cudownie. Nie jestem z tych kobiet, co uważają ślub za najważniejszy dzień w życiu. My już wcześniej z M byliśmy bardzo związani, więc nasze życie po ślubie zmieniło się tylko w kwestii obrączki na palcu. I to tylko po mojej stronie, bo M po pewnym czasie stwierdził, że nie lubi nosić czegokolwiek na palcu, więc jego obrączka sobie leży schowana głęboko w szafie.

11 września 2010 roku obudził mnie deszczem.

Masakra – pomyślałam. Dobrze, że mam krótką sukienkę, to przynajmniej mi się jej duł nie zmoczy.

Praktyczność zawsze u mnie brała górę. Dlatego też idąc z dzieckiem na spacer nie zakładam szpilek ;-).

Deszcz przestał padać dopiero koło południa, jak wyszliśmy z kościoła. Fajnie było. Trochę mi się trzęsły nogi i ciągle zastanawiałam się, czy mamy stać, siedzieć, czy klęczeć (nie jest to proste, gdy przed sobą ma się tylko księdza). M trochę się zestresował i za wcześnie porwał obrączkę z tacy. Było sporo śmiechu 🙂

Ta naprawdę trudno byłoby mi wyobrazić sobie lepszy ślub.

Może nie było karety, sukni od znanego projektanta i wesela na trzysta osób. Może pogoda nie była idealna, a ja byłam na antybiotyku, bo oczywiście przed samym ślubem złapałam infekcję. Może M nie jest jakimś tam księciem z bajki i nie ma białego konia… Chociaż w sumie dla mnie tym księciem z bajki jak najbardziej jest.

Chociaż bez konia.

Ale to wszystko było piękne, wspaniałe i nic bym nie zmieniła.

W końcu po 7 latach nadal jesteśmy ze sobą szczęśliwy. Mamy dwójkę wspaniałych dzieci.

Tylko ja czasem żałuję, że jeszcze raz nie mogę być tą młodziutką dziewczyną w białej sukni, która stoi z M przed ołtarzem. Trochę lat mi przybyło. Moja figura po urodzeniu dwójki dzieci też nie jest taka sama. Czas leci, a my nadal uwielbiamy ze sobą chodzić na grzyby i robić jeszcze mnóstwo innych rzeczy.

A jak jest u Was? Ile lat już jesteście po ślubie?

Olga

Jeśli spodobał Ci się ten tekst, zostaw po sobie komentarz, polub lub udostępnij. Będzie mi bardzo miło :-).

facebook-icontwitter-iconinstagram-icongoogle-plus-2-icon

 

  • Jeszcze raz – wszystkiego najlepszego!

  • naszebabelkowo.blogspot.com

    Wszystkiego dobrego – i wielu kolejnych szczęśliwych lat razem 🙂 Mamy taki sam staż małżeński – tylko my z końcówki lipca . I też szłam do ślubu w krótkiej kiecce – a „weselicho” mieliśmy na około 30 osób z najbliższej rodziny 😉

  • Martyna Cieślińska

    W takim razie wszystkiego dobrego i dużo miłości :]

  • U nas już 11 lat po ślubie 🙂 Wszystkiego dobrego życzę, kolejnych szczęśliwych rocznic 🙂

  • My już jesteśmy 13 lat po ślubie i mamy za sobą różne wzloty i upadki, kłótnie, docieranie się i zmienianie. Jednak rodzina to jest dla mnie jakaś opoka, coś trwałego, coś ważnego i mimo tych różnych słabszych dni, najważniejsze, że idziemy do przodu, kochamy się i wspieramy. Czego i tobie życzę 🙂